Red Wattled Lapwing பற்றிய அடிப்படை தகவல்கள்

சிவப்பு மூக்கு ஆள்காட்டி (Vanellus indicus) என்பது ஆசியாவில் பரவலாகக் காணப்படும் ஒரு பெரிய நீர்நிலைப் பறவை இனமாகும். இவை தரைப்பகுதியில் வாழும் பறவைகள் மற்றும் மரங்களில் அமரும் தகுதியற்றவை. மனிதர்கள் அல்லது பிற விலங்குகளின் நடமாட்டத்தைக் கண்டால் இவை எழுப்பும் உரத்த எச்சரிக்கை ஒலி, வேட்டைக்காரர்களுக்கு ஒரு இடையூறாக அமைவதால் இதற்கு 'ஆள்காட்டிப் பறவை' என்று பெயர் வந்தது.

இந்த பறவைகள் சுமார் 32 முதல் 35 செ.மீ நீளம் கொண்டவை. இவற்றின் இறக்கைகள் மற்றும் முதுகுப் பகுதி பழுப்பு நிறத்திலும், தலை மற்றும் கழுத்துப் பகுதி கருப்பு நிறத்திலும் இருக்கும். கண்களுக்கு முன்னால் சிவப்பு நிறத்திலான சதைப்பற்றுள்ள பகுதி (wattle) காணப்படுவது இதன் சிறப்பம்சமாகும். நீண்ட மஞ்சள் நிறக் கால்களையும், கருப்பு நுனி கொண்ட சிவப்பு நிற அலகையும் இவை கொண்டுள்ளன. பறக்கும்போது இவற்றின் இறக்கைகளில் வெள்ளை நிறப் பட்டைகள் தெளிவாகத் தெரியும்.

இவை பொதுவாக அடர்ந்த காடுகளைத் தவிர்த்து, திறந்தவெளிப் பிரதேசங்களில் வாழ்கின்றன. இவற்றின் வாழ்விடங்கள் பின்வருமாறு:

• விவசாய நிலங்கள், சோளக் காடுகள் மற்றும் புல்வெளிகள்.
• ஆற்றுப் படுகைகள், சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் ஏரிக்கரைகள்.
• கிராமப்புற தோட்டங்கள் மற்றும் தரிசு நிலங்கள்.

கடல் மட்டத்திலிருந்து 1800 மீட்டர் உயரம் வரையிலான பகுதிகளில் இவை காணப்படுகின்றன.

சிவப்பு மூக்கு ஆள்காட்டி பறவைகளின் உணவு முக்கியமாக பூச்சிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

• வண்டுகள், எறும்புகள், கறையான்கள், வெட்டுக்கிளிகள் மற்றும் கிரிக்கெட் பூச்சிகள்.
• பூச்சி புழுக்கள், சிறிய மெல்லுடலிகள் மற்றும் மண்புழுக்கள்.
• தானியங்கள், விதைகள் மற்றும் பிற தாவரப் பொருட்கள்.

இவை பெரும்பாலும் தரையிலேயே உணவைத் தேடுகின்றன. மண்ணுக்குள் மறைந்திருக்கும் பூச்சிகளை வெளியே கொண்டு வர இவை தங்கள் வலுவான கால்களால் தரையைத் தட்டும் பழக்கம் கொண்டவை.

இவை தரையில் சிறிய பள்ளம் தோண்டி அதில் முட்டையிடுகின்றன. பொதுவாக 3 முதல் 4 முட்டைகள் வரை இடும். முட்டைகள் நிலத்தின் நிறத்தோடு ஒத்துப் போவதால் எதிரிகளிடமிருந்து மறைக்கப்படுகின்றன. குஞ்சுகள் பொரித்தவுடன் உடனடியாகத் தங்கள் பெற்றோரைப் பின்தொடர்ந்து உணவைத் தேடத் தொடங்கும். ஆபத்து காலங்களில் இவை புற்களுக்கு இடையே பதுங்கிக்கொள்ளும்.

இவை மிகவும் விழிப்புணர்வு கொண்ட பறவைகள். இரவும் பகலும் விழிப்புடன் இருந்து, ஊடுருவல்களைக் கண்டால் "did-he-do-it" என்ற ஒலியை எழுப்பி எச்சரிக்கின்றன. இவை பொதுவாக ஜோடிகளாகவோ அல்லது சிறிய குழுக்களாகவோ காணப்படுகின்றன. நிலா வெளிச்சம் உள்ள இரவுகளில் இவை மிகவும் சுறுசுறுப்பாக உணவைத் தேடும் பழக்கம் கொண்டவை.

சிவப்பு மூக்கு ஆள்காட்டி பறவைகள் தற்போது 'குறைந்த கவலை' (Least Concern) பிரிவில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவை பரவலாகக் காணப்பட்டாலும், நீர்நிலைகள் அழிப்பு மற்றும் அதிகப்படியான பூச்சிக்கொல்லி பயன்பாடு இவற்றின் உணவுச் சங்கிலியைப் பாதிக்க வாய்ப்புள்ளது.

1. இவை மரங்களில் அமர முடியாத தரைவாழ் பறவைகள் ஆகும்.
2. இவற்றின் எச்சரிக்கை ஒலி வேட்டைக்காரர்களுக்கு விலங்குகளின் வருகையைத் தெரிவித்து விடுவதால், வேட்டைக்காரர்கள் இந்தப் பறவையை ஒரு தொல்லையாகக் கருதுகின்றனர்.
3. இவை நிலா வெளிச்சம் உள்ள இரவுகளில் வேட்டையாடும் தனித்துவமான பழக்கம் கொண்டவை.
4. தங்கள் கூட்டைப் பாதுகாக்க இவை பருந்துகள் போன்ற பெரிய பறவைகளையும் எதிர்த்துத் தாக்கும் துணிச்சல் கொண்டவை.

இவற்றைக் காண அதிகாலை அல்லது மாலை நேரங்களில் நீர்நிலைகளுக்கு அருகில் உள்ள திறந்தவெளி நிலங்களுக்குச் செல்வது சிறந்தது. இவை எழுப்பும் தனித்துவமான ஒலியை வைத்தே இவற்றை எளிதாகக் கண்டறியலாம். முட்டையிடும் காலங்களில் (கோடை காலம்) இவற்றின் கூட்டிற்கு அருகில் செல்வதைத் தவிர்க்கவும், ஏனெனில் இவை தங்கள் குஞ்சுகளைப் பாதுகாக்க மிகவும் ஆக்ரோஷமாக மாறக்கூடும்.

இயற்கையின் எச்சரிக்கை மணியாகச் செயல்படும் சிவப்பு மூக்கு ஆள்காட்டி பறவைகள், விவசாய நிலங்களில் தீமை செய்யும் பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. இந்தப் பறவைகளையும் அவற்றின் இயற்கை வாழ்விடங்களையும் பாதுகாப்பது சுற்றுச்சூழலின் சமநிலைக்கு அவசியமாகும்.