Moustached Woodcreeper பற்றிய அடிப்படை தகவல்கள்

மீசை மரங்கொத்தி (Moustached Woodcreeper), அறிவியல் ரீதியாக Xiphocolaptes falcirostris என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது மரங்களில் ஒட்டிக்கொண்டு வாழும் தனித்துவமான பறவை இனங்களில் ஒன்றாகும். இந்த பறவை அதன் தனித்துவமான தோற்றம் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களுக்காக பறவை ஆர்வலர்களிடையே மிகவும் பிரபலம். இவை பொதுவாக அடர்ந்த காடுகள் மற்றும் மரங்கள் நிறைந்த பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. மரத்தின் பட்டைகளைத் துளைத்து அல்லது அவற்றின் இடுக்குகளில் மறைந்திருக்கும் பூச்சிகளை உண்பதில் இவை வல்லவை. இந்த பறவையின் வாழ்விடம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் முக்கியத்துவம் குறித்த புரிதல், இயற்கையைப் பாதுகாப்பதில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இதன் உடல் அமைப்பு மரங்களில் செங்குத்தாக ஏறுவதற்கு ஏற்றவாறு பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. மீசை மரங்கொத்தி பறவைகளை அவற்றின் தனித்துவமான ஒலிகள் மற்றும் செயல்பாடுகள் மூலம் எளிதில் அடையாளம் காண முடியும். இந்த கட்டுரை, இப்பறவையின் வாழ்க்கைச் சுழற்சி மற்றும் சிறப்பம்சங்களை விரிவாக விளக்குகிறது.

மீசை மரங்கொத்தி சுமார் 22 முதல் 24 சென்டிமீட்டர் நீளம் கொண்ட நடுத்தர அளவிலான பறவையாகும். இதன் உடல் அமைப்பு மிகவும் வலுவானது. இதன் முதன்மை நிறம் பழுப்பு (Brown) ஆகும், இது மரங்களின் பட்டைகளுடன் ஒன்றிப்போக உதவுகிறது. இதன் உடலில் பஃப் (Buff) நிறத்திலான கோடுகள் மற்றும் அடையாளங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்த நிற அமைப்பு, காடுகளில் எதிரிகளிடமிருந்து தற்காத்துக்கொள்ளவும், மறைந்திருந்து வேட்டையாடவும் பெரிதும் உதவுகிறது. இதன் அலகு நீண்டதாகவும், சற்று வளைந்தும் காணப்படும். இந்த அலகு மரப்பட்டைகளுக்கு இடையே உள்ள பூச்சிகளை வெளியே எடுக்க உதவுகிறது. வலுவான கால்கள் மற்றும் கூர்மையான நகங்கள் மரத்தின் மீது உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள உதவுகின்றன. இதன் வால் பகுதி கடினமான இறகுகளைக் கொண்டுள்ளதால், மரத்தில் ஏறும் போது உடலைச் சமநிலைப்படுத்த இது ஒரு ஊன்றுகோலாகப் பயன்படுகிறது. ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் பார்ப்பதற்கு ஏறக்குறைய ஒரே மாதிரியான தோற்றத்தைக் கொண்டுள்ளன.

மீசை மரங்கொத்திகள் முக்கியமாக பிரேசில் போன்ற தென் அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ள காடுகளில் வாழ்கின்றன. இவை 'காடிங்கா' (Caatinga) எனப்படும் வறண்ட காடு மற்றும் மரங்கள் நிறைந்த பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. அடர்ந்த காடுகளைத் தாண்டி, மனித நடமாட்டம் குறைவாக உள்ள அமைதியான மரங்கள் நிறைந்த பகுதிகளையே இவை அதிகம் விரும்புகின்றன. இவை மரங்களின் தண்டுப்பகுதிகளில் வசிப்பதையே வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. காடழிப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்கள் இவற்றின் வாழ்விடத்தை பெரிதும் பாதிக்கின்றன. எனவே, இவை பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளில் மட்டுமே அதிக எண்ணிக்கையில் காணப்படுகின்றன. மரங்களின் அடர்த்தியான கிளைகள் மற்றும் உயரமான மரங்கள் இவற்றின் பாதுகாப்பான புகலிடமாக விளங்குகின்றன. இவை பெரும்பாலும் தனித்தோ அல்லது இணையாகவோ காணப்படுகின்றன.

மீசை மரங்கொத்திகளின் உணவுமுறை பெரும்பாலும் பூச்சிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இவை மரப்பட்டைகளுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் வண்டுகள், எறும்புகள், கரையான்கள் மற்றும் பல்வேறு வகையான சிறு பூச்சிகளை விரும்பி உண்கின்றன. நீண்ட மற்றும் வளைந்த அலகைப் பயன்படுத்தி மரப்பட்டைகளில் உள்ள துளைகளைத் தோண்டி பூச்சிகளை வெளியே எடுத்து உண்கின்றன. சில நேரங்களில் இவை மரங்களின் இடுக்குகளில் இருக்கும் சிறிய சிலந்திகளையும் உணவாகக் கொள்கின்றன. இவற்றின் உணவு தேடும் முறை மிகவும் சுவாரஸ்யமானது; இவை மரத்தின் அடிப்பகுதியிலிருந்து மேலெழும்பிச் சென்று, ஒவ்வொரு இடுக்கையும் கூர்ந்து கவனித்து பூச்சிகளைப் பிடிக்கின்றன. இவை தாவர உணவுகளை விட விலங்கு புரதங்களையே அதிகம் சார்ந்திருக்கின்றன. பூச்சிகள் நிறைந்த பகுதிகள் இவற்றின் வாழ்விடத் தேர்வுக்கு முக்கிய காரணியாக அமைகின்றன.

மீசை மரங்கொத்திகளின் இனப்பெருக்க காலம் பொதுவாக மழைக்காலத்தை ஒட்டி அமைகிறது. இவை மரங்களின் பொந்துகளில் அல்லது இயற்கையாக அமைந்துள்ள மரத்தின் இடுக்குகளில் தங்கள் கூடுகளை அமைக்கின்றன. கூடுகளைப் பாதுகாக்க இவை சிறிய குச்சிகள், இலைகள் மற்றும் மென்மையான நார் போன்ற பொருட்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. பெண் பறவை பொதுவாக 2 முதல் 3 முட்டைகளை இடும். முட்டைகளை அடை காக்கும் பொறுப்பில் ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் இரண்டும் பங்குகொள்கின்றன. குஞ்சுகள் பொரித்த பிறகு, பெற்றோர் பறவைகள் பூச்சிகளைக் கொண்டு வந்து உணவளிக்கின்றன. குஞ்சுகள் வளர்ந்து பறக்கும் திறன் பெறும் வரை பெற்றோர் பறவைகள் மிகுந்த கவனத்துடன் பாதுகாக்கின்றன. இனப்பெருக்க காலத்தில் இவை மற்ற பறவைகளிடமிருந்து தங்கள் பகுதியை தீவிரமாகப் பாதுகாக்கின்றன. இப்பறவைகளின் கூடு கட்டும் முறை அவற்றின் வாழ்விடத்தைப் பொறுத்துச் சிறிய மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகலாம்.

மீசை மரங்கொத்திகள் மிகவும் அமைதியான மற்றும் எச்சரிக்கையான பறவைகள். இவை மரங்களில் ஏறும் போது மிகக் குறைந்த சத்தத்தையே எழுப்புகின்றன. இவை பெரும்பாலும் மரத்தின் தண்டுகளில் செங்குத்தாக ஏறுவதை ஒரு கலையாகவே கொண்டுள்ளன. வால் இறகுகளைப் பயன்படுத்தி உடலை நிலைநிறுத்திக்கொள்ளும் திறன் இவற்றுக்கு இயற்கையாகவே உண்டு. மற்ற பறவை இனங்களுடன் ஒப்பிடும்போது இவை சமூகமாக வாழ்வதை விடத் தனித்தே இருக்க விரும்புகின்றன. ஆபத்து காலங்களில் இவை உடனடியாக மரத்தின் பின்புறத்திற்குச் சென்று மறைந்துகொள்ளும் குணம் கொண்டவை. இவற்றின் ஒலிகள் மிகவும் தனித்துவமானவை, இவை காடுகளில் மற்ற பறவைகளிடமிருந்து தங்களை அடையாளம் காட்டிக்கொள்ள ஒலிகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. இவை பகல் நேரங்களில் சுறுசுறுப்பாக உணவு தேடும் பணியில் ஈடுபடுகின்றன.

தற்போது மீசை மரங்கொத்திகள் வாழ்விட இழப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்களால் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன. காடழிப்பு மற்றும் மரங்கள் வெட்டப்படுவது இவற்றின் எண்ணிக்கையை வெகுவாகக் குறைத்துள்ளது. சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு அமைப்புகள் (IUCN) இவற்றின் நிலையைத் தொடர்ந்து கண்காணித்து வருகின்றன. இப்பறவைகளை பாதுகாக்க, இவை வாழும் காடுகளைப் பாதுகாப்பது மிகவும் அவசியமாகும். வனப்பகுதிகளில் மனித தலையீடுகளைக் குறைப்பதன் மூலமும், மரங்களை வளர்ப்பதன் மூலமும் இவற்றின் வாழ்விடத்தை மீட்க முடியும். இயற்கை ஆர்வலர்கள் மற்றும் அரசு அமைப்புகள் இப்பறவைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகின்றன.

1. மீசை மரங்கொத்திகள் தங்கள் வால் இறகுகளை மரத்தில் ஏறுவதற்கு ஊன்றுகோலாகப் பயன்படுத்துகின்றன.
2. இவற்றின் நீண்ட வளைந்த அலகு மரப்பட்டைகளுக்குள் இருக்கும் பூச்சிகளைப் பிடிக்கவே பரிணாமம் அடைந்துள்ளது.
3. இவை பெரும்பாலும் தனித்தே வாழும் இயல்பு கொண்டவை.
4. இவற்றின் பழுப்பு நிறம் காடுகளில் உள்ள மரப்பட்டைகளோடு எளிதில் ஒன்றிப்போக உதவுகிறது.
5. இவை மரத்தில் தலைகீழாகத் தொங்கும் திறனைப் பெற்றவை அல்ல, ஆனால் செங்குத்தாக ஏறுவதில் வல்லவை.
6. இவை வறண்ட 'காடிங்கா' காடுகளில் வாழ்வதற்குத் தகவமைத்துக் கொண்டுள்ளன.

மீசை மரங்கொத்திகளைப் புகைப்படம் எடுக்க அல்லது கண்காணிக்க விரும்புவோர், அதிகாலை அல்லது மாலை நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். காடுகளில் அமைதியாகச் செல்வது மிக முக்கியம், ஏனெனில் இவை மிக விரைவில் எச்சரிக்கையடைந்து மறைந்துவிடும். தொலைநோக்கிகள் (Binoculars) பயன்படுத்துவது இப்பறவைகளைத் தெளிவாகக் காண உதவும். மரத்தின் தண்டுப்பகுதிகளை உற்று நோக்குங்கள், அங்குதான் இவை பெரும்பாலும் பூச்சிகளைத் தேடும். கேமராக்களில் 'சைலண்ட் ஷட்டர்' பயன்முறையைப் பயன்படுத்துவது பறவையைத் தொந்தரவு செய்யாமல் இருக்க உதவும். இப்பறவைகளின் ஒலிகளை முன்கூட்டியே கேட்டுப் பழகிக்கொண்டால், அவற்றை எளிதில் அடையாளம் காணலாம். வனப்பகுதிகளில் முறையான பாதுகாப்பு விதிமுறைகளைப் பின்பற்றி, பறவைகளுக்கு இடையூறு விளைவிக்காமல் ரசிப்பதே சிறந்த பறவை நோக்குதல் முறையாகும்.

மீசை மரங்கொத்தி (Moustached Woodcreeper) என்பது இயற்கையின் ஒரு அற்புதமான படைப்பு. மரங்களில் ஒட்டிக்கொண்டு வாழும் இந்த பறவைகள், காடுகளின் ஆரோக்கியத்தைப் பராமரிப்பதில் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன. இவை பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் காடுகளின் சமநிலையைப் பேணுகின்றன. இத்தகைய அரிய வகை பறவைகளைப் பாதுகாப்பது நம் ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும். நாம் செய்யும் சிறிய மாற்றங்கள் கூட இப்பறவைகளின் வாழ்விடத்திற்குப் பெரிய உதவியாக அமையும். காடுகளை அழிப்பதைத் தவிர்த்து, மரங்களை நடுவதன் மூலம் மீசை மரங்கொத்திகள் போன்ற பல பறவை இனங்களை நாம் பாதுகாக்க முடியும். இந்த கட்டுரையின் மூலம் இப்பறவையைப் பற்றிய அடிப்படை அறிவைப் பெற்றிருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன். இயற்கையை நேசிப்போம், பறவைகளைப் பாதுகாப்போம். எதிர்கால சந்ததியினருக்கு இப்பறவைகளைப் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது நமது பொறுப்பு. மீசை மரங்கொத்திகள் போன்ற அழகான உயிரினங்கள் நம் காடுகளில் தொடர்ந்து வாழ்வதை உறுதி செய்ய, நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும். இயற்கையின் ஒவ்வொரு உயிரினமும் இந்த பூமியில் ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளது என்பதை மறக்கக் கூடாது.